Μυρίζει Πάσκα

Περίληψη

Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα στη Νίσυρο του 1999. Το 1999 μοιράστηκα με τους Νισύριους τη Σαρακοστή, τη Μεγάλη Εβδομάδα και τη ∆ιακαινήσιμο. Το βίωμα, για μένα, ήταν σημαντικό. Πάνω στο μικρό αυτό νησί βρήκα μια αληθινή κοινότητα, που εξακολουθεί να επιβιώνει γιατί δεν έπαψε να συντηρεί την παράδοση της. Η συγκεκριμένη εκκλησιαστική περίοδος ήταν απόλυτα κατάλληλη για να καταλάβει κανείς μια ιδιαίτερη πλευρά της Ορθοδοξίας, βλέποντας πόσο φυσικά ενώνεται το ιερό στοιχείο με το ανθρώπινο. Από μόνοι τους η Παναγία και ο Χριστός, έγιναν τα κεντρικά Πρόσωπα της ανθρώπινης «ιστορίας» που διηγείται η ταινία. Μέσα απ’ αυτό το ντοκιμαντέρ προσπάθησα να κοιτάξω τον κόσμο, με την αθωότητα του ανθρώπου που επικοινωνεί με την θρησκεία, μέσα από την ποίηση που αποπνέει, και του κινηματογραφιστή που χρησιμοποιεί τον φακό σαν στυλό, για να καταγράψει και να ανασυνθέσει, όλα όσα κάνουν την καρδιά του να χτυπά. Οι φυσικές ομορφιές του νησιού, τα ευγενικά πρόσωπα των Νισυρίων, η καθημερινή ζωή και οι εκκλησιαστικές τελετουργίες, αναδύουν μια μουσικότητα που εμπνέει στον άνθρωπο που έρχεται σε επαφή με τον τόπο, αγάπη και θαυμασμό.